یک ساعت عدالت بهتراز70سال عبادت است

کوروش بزرگ (۵۷۶-۵۲۹ پیش از میلاد)، همچنین معروف به کوروش دوم نخستینشاه و بنیان‌گذار دودمان شاهنشاهی هخامنشی است. شاه پارسی، به‌خاطر بخشندگی‌، بنیان گذاشتن حقوق بشر، پایه‌گذاری نخستین امپراتوری چند ملیتی و بزرگ جهان، آزاد کردن برده‌ها و بندیان، احترام به دین‌ها و کیش‌های گوناگون، گسترش تمدن و غیره شناخته شده‌است. 

تبار کوروش از جانب پدرش به پارس‌ها می‌رسد که برای چند نسل بر انشان(شمال خوزستان کنونی)، در جنوب غربی ایران، حکومت کرده بودند. کوروش درباره خاندانش بر سفالینهٔ استوانه شکلی محل حکومت آن‌ها را نقش کرده‌است. بنیانگذار سلسلهٔ هخامنشی، شاه هخامنش انشان بوده که در حدود ۷۰۰ می‌زیسته‌است. پس از مرگ او، فرزندش چا ایش پیش به حکومت انشان رسید. حکومت چا ایش پیش نیز پس از مرگش توسط دو نفر از پسرانش کوروش اول شاه انشان و آریارامن شاه پارسدنبال شد. سپس، پسران هر کدام، به ترتیب کمبوجیه اول شاه انشان و آرشام شاه پارس، بعد از آن‌ها حکومت کردند. کمبوجیه اول با شاهدخت ماندانا دختر ایشتوویگو (آژی دهاک یا آستیاگ) پادشاه ماد ازدواج کرد و کوروش بزرگ نتیجه این ازدواج بود.

تاریخ نویسان باستانی از قبیل هرودوت، گزنفون وکتزیاس درباره چگونگی زایش کوروش اتفاق نظر ندارند. اگرچه هر یک سرگذشت تولد وی را به شرح خاصی نقل کرده‌اند، اما شرحی که آنها درباره ماجرای زایش کوروش ارائه داده‌اند، بیشتر شبیه افسانه می‌باشد. تاریخ نویسان نامدار زمان ما همچون ویل دورانت و پرسی سایکس و حسن پیرنیا، شرح چگونگی زایش کوروش را از هرودوت برگرفته‌اند. بنا به نوشته هرودوت، آژی دهاک شبی خواب دید که از دخترش آنقدر آب خارج شد که همدان و کشور ماد و تمام سرزمین آسیا را غرق کرد. آژی دهاک تعبیر خواب خویش را از مغ‌ها پرسش کرد. آنها گفتند از او فرزندی پدید خواهد آمد که بر ماد غلبه خواهد کرد. این موضوع سبب شد که آژی دهاک تصمیم بگیرد دخترش را به بزرگان ماد ندهد، زیرا می‌ترسید که دامادش مدعی خطرناکی برای تخت و تاج او بشود. بنابر این آژی دهاک دختر خود را به کمبوجیه اول شاه آنشان که خراجگزار ماد بود، به زناشویی داد.

ماندانا پس از ازدواج با کمبوجیه باردار شد و شاه این بار خواب دید که از شکم دخترش تاکی رویید که شاخ و برگهای آن تمام آسیا را پوشانید. پادشاه ماد، این بار هم از مغ‌ها تعبیر خوابش را خواست و آنها اظهار داشتند، تعبیر خوابش آن است که از دخترش ماندانا فرزندی بوجود خواهد آمد که بر آسیا چیره خواهد شد. آستیاگ بمراتب بیش از خواب اولش به هراس افتاد و از این رو دخترش را به حضور طلبید. دخترش به همدان نزد وی آمد. پادشاه ماد بر اساس خوابهایی که دیده بود از فرزند دخترش سخت وحشت داشت، پس زادهٔ دخترش را به یکی از بستگانش بنام هارپاگ، که در ضمن وزیر و سپهسالار او نیز بود، سپرد و دستور داد که کوروش را نابود کند. هارپاگ طفل را به خانه آورد و ماجرا را با همسرش در میان گذاشت. در پاسخ به پرسش همسرش راجع به سرنوشت کوروش، هارپاگ پاسخ داد وی دست به چنین جنایتی نخواهد آلود، چون یکم کودک با او خوشایند است. دوم چون شاه فرزندان زیاد ندارد دخترش ممکن است جانشین او گردد، در این صورت معلوم است شهبانو با کشنده فرزندش مدارا نخواهد کرد. پس کوروش را به یکی از چوپان‌های شاه به‌ نام مهرداد (میترادات) داد و از از خواست که وی را به دستور شاه به کوهی در میان جنگل رها کند تا طعمهٔ ددان گردد.

چوپان کودک را به خانه برد. وقتی همسر چوپان به نام سپاکو از موضوع با خبر شد، با ناله و زاری به شوهرش اصرار ورزید که از کشتن کودک خودداری کند و بجای او، فرزند خود را که تازه زاییده و مرده بدنیا آمده بود، در جنگل رها سازد. مهرداد شهامت این کار را نداشت، ولی در پایان نظر همسرش را پذیرفت. پس جسد مرده فرزندش را به ماموران هارپاگ سپرد و خود سرپرستی کوروش را به گردن گرفت.

روزی کوروش که به پسر چوپان معروف بود، با گروهی از فرزندان امیرزادگان بازی می‌کرد. آنها قرار گذاشتند یک نفر را از میان خود به نام شاه تعیین کنند و کوروش را برای این کار برگزیدند. کوروش همبازیهای خود را به دسته‌های مختلف بخش کرد و برای هر یک وظیفه‌ای تعیین نمود و دستور داد پسر آرتم بارس را که از شاهزادگان و سالاران درجه اول پادشاه بود و از وی فرمانبرداری نکرده بود تنبیه کنند. پس از پایان ماجرا، فرزند آرتم بارس به پدر شکایت برد که پسر یک چوپان دستور داده‌است وی را تنبیه کنند. پدرش او را نزد آژی دهاک برد و دادخواهی کرد که فرزند یک چوپان پسر او را تنبیه و بدنش را مضروب کرده‌است. شاه چوپان و کوروش را احضار کرد و از کوروش سوال کرد: «تو چگونه جرأت کردی با فرزند کسی که بعد از من دارای بزرگ‌ترین مقام کشوری است، چنین کنی؟» کوروش پاسخ داد: «در این باره حق با من است، زیرا همه آن‌ها مرا به پادشاهی برگزیده بودند و چون او از من فرمانبرداری نکرد، من دستور تنبیه او را دادم، حال اگر شایسته مجازات می‌باشم، اختیار با توست.»

آژی دهاک از دلاوری کوروش و شباهت وی با خودش به اندیشه افتاد. در ضمن بیاد آورد، مدت زمانی که از رویداد رها کردن طفل دخترش به کوه می‌گذرد با سن این کودک برابری می‌کند. بنابراین آرتم بارس را قانع کرد که در این باره دستور لازم را صادر خواهد کرد و او را مرخص کرد. سپس از چوپان درباره هویت طفل مذکور پرسشهایی به عمل آورد. چوپان پاسخ داد: «این طفل فرزند من است و مادرش نیز زنده‌است.» اما شاه نتوانست گفته چوپان را قبول کند و دستور داد زیر شکنجه واقعیت امر را از وی جویا شوند.

چوپان ناچار به اعتراف شد و حقیقت امر را برای آژی دهاک آشکار کرد و با زاری از او بخشش خواست. سپس آژی دهاک دستور به احضار هارپاگ داد و چون او چوپان را در حضور پادشاه دید، موضوع را حدس زد و در برابر پرسش آژی دهاک که از او پرسید: «با طفل دخترم چه کردی و چگونه او را کشتی؟» پاسخ داد: «پس از آن که طفل را به خانه بردم، تصمیم گرفتم کاری کنم که هم دستور تو را اجرا کرده باشم و هم مرتکب قتل فرزند دخترت نشده باشم» و ماجرا را به طور کامل نقل نمود.^[۱] آژی دهاک چون از ماجرا خبردار گردید خطاب به هارپاگ گفت: امشب به افتخار زنده بودن و پیدا کردن کوروش جشنی در دربار برپا خواهم کرد. پس تو نیز به خانه برو و خود را برای جشن آماده کن و پسرت را به اینجا بفرست تا با کوروش بازی کند. هارپاگ چنین کرد. از آنطرف آژی دهاک مغان را به حضور طلبید و در مورد کورش و خوابهایی که قبلاً دیده بود دوباره سوال کرد و نظر آنها را پرسید. مغان به وی گفتند که شاه نباید نگران باشد زیرا رویا به حقیقت پیوسته و کوروش در حین بازی شاه شده‌است پس دیگر جای نگرانی ندارد و قبلاً نیز اتفاق افتاده که رویاها به این صورت تعبیر گردند. شاه از این ماجرا خوشحال شد. شب هنگام هارپاگ خوشحال و بی خبر از همه جا به مهمانی آمد. شاه دستور داد تا از گوشتهایی که آماده کرده‌اند به هارپاگ بدهند ؛ سپس به هارپاگ گفت می‌خواهی بدانی که این گوشتهای لذیذ که خوردی چگونه تهیه شده‌اند.سپس دستور داد ظرفی را که حاوی سر و دست و پاهای بریده فرزند هارپاگ بود را به وی نشان دهند. هنگامی که ماموران شاه درپوش ظرف را برداشتند هارپاگ سر و دست و پاهای بریده فرزند خود را دید و گرچه به وحشت افتاده بود. خود را کنترول نمود و هیچ تغییری در صورت وی رخ نداد و خطاب به شاه گفت: هرچه شاه انجام دهد همان درست است و ما فرمانبرداریم.این نتیجه نافرمانی هارپاگ از دستور شاه در کشتن کوروش بود.^[۱]

کوروش برای مدتی در دربار آژی دهاک ماند سپس به دستور وی عازم آنشان شد. پدر کوروش کمبوجیه اول و مادرش ماندانا از وی استقبال گرمی به عمل آوردند. کوروش در دربار کمبوجیه اول خو و اخلاق والای انسانی پارس‌ها و فنون جنگی و نظام پیشرفته آن‌ها را آموخت و با آموزش‌های سختی که سربازان پارس فرامی‌گرفتند پرورش یافت. بعد از مرگ پدر وی شاه آنشان شد.^[۱]  

کورش کبیر

هخامنش

|

چیشپش

\                 /

آریارمنه                 کوروش اول

|                              |

  آرشام                  کمبوجیه اول

|                              |

             ویشتاسب            کوروش دوم(کوروش کبیر)

|                              |

داریوش اول               کمبوجیه دوم

کوروش کبیر در سال ۵۶۰ ق.م (قبل از میلاد مسیح)در سرزمین پارسی متولد شد...

مادرش ماندانا دختر آژیده هاک پادشاه مادها و پدرش کمبوجیه اول از بزرگان نسل هخامنش بود...

در آن زمان مادها یکی از قدرتهای اعظم بوده و بر پارسها حکومت میکردند...

آژیده هاک پس از تولد کوروش خوابی میبیند که تعبیر آن فروپاشی حکومتش توسط یکی از نوادگان خود بوده,به همین سبب به وزیر خود هارپاگوس دستور میدهد که دخترزاده ی خود یعنی کوروش را به قتل برساند...ولی هارپاگوس از این عمل بنا به دلایل نامعلوم چشم پوشید و کوروش را طبق بعضی از روایات به باغبان خود سپرد...آژیده هاک وقتی از این قضیه با خبر شد دستور داد با گوشت سر و دست فرزند هارپاگوس غذایی طبخ کنند و به وی بخورانند...ولی با این حال هارپاگوس برای انتقام به انتظار نشست و وقتی کوروش کبیر سالها بعد طغیان کرد با سپاه خود به وی پیوست و برای خیانت به شاه خود هیچ تردیدی به خود راه نداد و کوروش توانست به راحتی حکومت عظیم ماد و مقتدر هگمتانه را در اختیار بگیرد...بدین ترتیب فتوحات بزرگ وی آغاز شد...

کوروش کبیر دارای دو پسر به نامهای بردیا و کمبوجیه و سه دختر به نامهای آتوسا,رکسانا و آرتوستونا بود که کمبوجیه پس از قتل برادر خود بردیا به قدرت رسید و مصر را فتح کرد...

کوروش کبیر در سال ۵۳۸ ق.م یعنی در ۲۲ سالگی تاج گذاری نمود و بعد از ۵ سال توانست قبایل پارس را متحد سازد(لازم به ذکر است که قبایل پارس در آن دوره یعنی چیزی در حدود وسعت ایران امروزی)

کوروش کبیر در طول حکومت خود بیش از ۴۵۰ نبرد در کارنامه ی خود دارد که در هیچکدام مغلوب از میدان خارج نشد و توانست بسیاری از قومهای وحشی مانند اجوج مجوج,باکتریا,ساکاها و ...را سرکوب و حکومتهای عظیمی مانند بابل(حدودا عراق امروزی),لیدی(آسیای صغیر یعنی ترکیه و مقادیری از یونان),مادها,سارد و ...را سرنگون سازد و توانست مرز ایران را از شرق تا هند,از شمال شرق تا چین,از شمال تا حوالی گرجستان,از غرب تا مصر و از شمال غرب تا یونان گسترش دهد...

جالب اینجاست که کوروش به کشورهای عربی به علت خشکسالی و نداشتن منابع ارزشمند اهمیتی نمیداد و فقط از آنها میگذشت...

و نکته ی دیگر این است که علامه ی هندی ابوکلام آزاد در سال ۱۳۳۰ ثابت کرد که در قرآن در آیات ۸۳ الی ۹۸ سوره ی کهف از کوروش با نام ذوالقرنین یاد شده و به وضوح به خاص بودن وی اشاره شده است...

کوروش کبیر سرانجام در سال ۵۲۹ ق.م در جنگ با ساکاها توسط یک زن کشته شد و طبق روایات سر او نیز از بدنش جدا و بدنش بدون سر به خاک سپرده شد.../

^{شكل فروهر (FARVAHAR) نشان زمان هخامنشيان و شايد روزگاران پيش از هخامنشيان باشد و بر اساس فلسفه و اصول و تعليمات زرتشت پيامبر درست شده است.گزارش هر يك از قسمتهلي فروهر به شرح زير است:}

^{شكل پيرمرد نشان آنست كه فروهر آدمي انسان را مانند پيرمردي جهانديده و در كمال تجربت و دانايي و پختگي ميخواهد.}

^{دست راست برافراشته به بالا و جلو نشان توجه به خداوند بزرگ (اهورامزدا) ويا پيمودن راه راست از او پيروي و كاميابي و ياري خواستن است.}

^{حلقه دست چپ نمايانگر عهد و پيمان و پايداري در آن است.}

^{بالهاي گشاده داراي سه طبقه نشان آنست كه انسان بايد هميشه با انديشه نيك، گفتار نيك و كردار نيك به بالا بسوي پيشرفت بيشتر در پرواز باشد و هيچگاه سستي و زبوني و كاهلي را به خود راه ندهد.}

^{حلقه ميان كمر نمايانگر زماني است كه انسان در ميان آن، جا گرفته و بايستي در اين جهان با نيروي پارسايي و خداشناسي زندگي كندكه وقتي از دايره روزگار رهايي يافت، فروهر پاكش به بهشت جاودان و جاي پاكان و پارسايان رهنمون سازد.}

^{دو رشته پيوسته به حلقه كمر نمودار سپنتامينو و انگره مينو (نيكي و بدي) است و بايد كوشيد كه نيروي انگره مينو (بدي) را پشت سر نهاده و در جلو درصدد تحصيل نيروي سپنتامينو (نيكي) بوده تا همواره نيكي را گسترش و بدي را محو نماييم.}

^{قسمت زيرين كه دامن مانند است و داراي سه طبقه ميباشد نشان آنست كه با انديشه بد، كردار بد و گفتار بد مبارزه كرده و آنرا به زير افكنده و پست و زبون ساخت و بياري انديشه نيك، گفتار نيك و كردار نيك بسوي سربلندي و سروري و پيشرفت پرواز نمود.}

هر سال در ایران باستان به 12 ماه و هر ماه به سی روز که هر روز دارای نام ویژه ای می باشند و هر ماه به 4 بخش تقسیم می گردد . دو قسمت اول دارای هفت روز می باشد و دو قسمت دوم دارای هشت روز می باشد . در این گونه تقسیم بندی روزهای نخست به نام آفریدگار (خداوند) که به ترتیب اورمزد ، دی بآذر، دی بمهر و دی بدین می باشد جای دارد . چگونگی قرار گرفتن روزها به شکل زیر می باشد:

1-     اورمزد، وهمن ، اردیبهشت ، شهریور ، سپندارمزد، خورداد، امرداد.

2-     دی بآذر، آذر، آبان ، خور(خیر) ، ماه ، تیر ، گوش.

3-     دی بمهر، مهر، سروش، رشن، فروردین، ورهرام، رام، باد.

4-     دی بدین، دین، ارد، اشتا، آسمان، زامیاد، مانتره سپند، انارام.

سرزمین ایران یکی از گهواره های تاریخ و تمدن بشری محسوب می شود که همیشه صحنه ساز دلاوری , مردانگی , روحیه ظلم ستیزی , موسیقی عرفانی و پرمعنا , ادبیات نیک و سترگ , منابع طبیعی و اهواریی ارزشمند , آب و هوایی چهارفصل و معتدل , تاریخ و فرهنگی بس بزرگ و کهن بوده است که بسیار اندک فساد اخلاقی و فحشا را در کل تاریخش شاهد بوده است . نام این سرزمین نیز مانند دیگر نعمات بزرگ اش داری پشتوانه ای بس طولانی ٫ زیبا و پر معنا می باشد . واژه ایران کنونی از واژههای کهن هزاران ساله برداشت شده است . ائیرینه , ائیرینه وئیجه .

ائیرینه : این واژه در فرس هخامنشی آریا و در پهلوی اران است و آریارامنا) آریارمن) نام جد داریوش بزرگ مشتق شده از همین واژه می باشد . ائیرین در اشتات یشت بند یکم و در دو سیروزه کوچک و بزرگ بند نهم آمده است که به عنوان صفت استفاده شده است . یعنی منسوب به آریا . استاده پورداوود هرکجا به واژه ائیرینه وئیجه برخورده است آن را به معنی آریا ترجمه کرده است ولی در همه جا ذکر کرده است که این همان ایران کنونی است که نشان از مقدس بودن نام کشورمان در تمامی متون دینی باستانی حکایت دارد . در کتاب یشتها استاد پورداوود آمده است شکی نیست که ایرانیان باستان خودشان را آریایی ها می نامیدند . خود واژه ائیریه ( آریا ) در معنی پارسی امروزی یعنی نجیب و شریف و نام قوم آریاست . این نژاد هم اکنون بین هند و ایران تقسیم شده اند که از شاخه نژاد هند و اروپایی است . بخشی دیگر از این اقوام کهن در آلمان , یونان و روم نیز پخش می باشند . در فرس باستان این واژه آریه نامیده شده است . اقوام هند و اروپایی شعبه وسیعی از نژاد سفید هستند که در ایران , هند و اروپا ماندگار شدند . و زبان هند و اروپایی نیز مختص آنان است . در اوستا نام ایران به عنوان مبدا اصلی آریایی نژادها معرفی شده است . حرکت آریایی ها به سوی ایران به بیش از 2000 سال پیش از میلاد مسیح باز میگردد .

موضوع: پیامک

اميدوارم تو خونه پماد سوختگي داشته باشي چون برات يه بوس داغ فرستادم !

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

عزيزانى كه اس ام اس ندارند بوس هم پذيرفته ميشود آدرس اينترنتى ما،دبليو دبليو داد،داد داد نداد به زور مى بوسيم.


_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

گرچه داری لطف و احسان حاجی

اینقدر خودت به من نچسبان حاجی!

با ویروس آنفولانزای خوکی خود

اینقدر تن مرا ملرزان حاجی!!!

                                                                                 جیگرت رو بخورم نفس!!!!

باز پای خاطراتم برهنه است ...

چرا اندازه ی پای کودکی ام را نمی دانم ...

هرگز حسرتي در هيچ کجاي دنيا اين

 چنين

 يکجا جمع نمي شود که در همين

 سه

 واژه کوتاه :

 او دوستم ندارد ...

عشق

در روزگاران قدیم زمانی که هنوز بشریت پا به این دنیا  نگذاشته بودند

تمام خوبی ها و بدی های دنیا دور هم جمع شده بودند همه حوصله

شان

سر رفته بود ناگهان خلاقیت فریاد زد:بیایید قایم باشک بازی کنیم.همه

قبول کردند.

دیوانگی به همه پیشنهاد داد تا او چشم بگذارد. از آنجا که

هیچکس

دوشت نداشت دنبال دیوانگی بگردد همه قبول کردند

. اوشروع به

شمارش کرد : 3.2.1 و...دروغ بین آشغال ها قایم شد و مهربانی

به شاخ

ماه آویزان شد و زیبایی در اعماق دریا و ...

-95 . 96 و ... همه قایم شده بودند و فقط عشق مانده از آنجا که

هیچ وقت

نمی توان عشق را در جایی پنهان کرد اوهم نمی دانست

باید در کجا

قایم شود ناگهان خود را در پشت بوته ی گل رز پنهان کرد

. شمارش

دیوانگی پایان یافت . او همه را پیدا کرد به جز عشق

. حسادت جای

عشق را به دیوانگی گفت دیوانگی شاخه ای چنگک مانند را برداشت

به

طرف بوته رفت ناگهان چنگک را در بوته گل رز فرو کرد

در همان

لحظه صدای جیغی شنیده شد عشق دستانش را بر چشمانش

نهاده بود

وقطرات خون از لا به لای انگشتانش می چکید.

دیوانگی فریاد زد

: خدایا!خدایا من با تو چه کردم چگونه میتوانم کاری را که کردم

جبران

کنم عشق گفت : من کور شدم وتونمی توانی کاری کنی فقط

می توانی

راهنمای من باشی و از آن پس بود که عشق همیشه با دیوانگی همراه

بود.